بررسی میزان گرایش به مهاجرت در بین جوانان شهر کابل و عوامل مرتبط با آن
DOI:
https://doi.org/10.64104/v10.Issue17.n20.2025الكلمات المفتاحية:
مهاجرت، محرومیت نسبی، مشکلات اقتصادی، بی ثبانی سیاسی، جوانان، ارتباطاتالملخص
در سال های اخیر افزایش مهاجرتها درنقاط گوناگون جهان خصوصا از کشورهای جهان سوم وعقب افتاده به کشورهای مدرن و توسعه یافته یکی ازموضوعات مهم اجتماعی قلمداد میشود، که هم کشورهای مبدأ وهم کشورهای مقصد با آن دست و پنجه نرم می کنند، افغانستان نیز یکی ازکشورهای است که از این امرمبراء نیست، مهاجرت جوانان و گرایش جوانان به مهاجرت دراین جامعه پیشینه دیرینه دارد و به یکی ازچالشها ونگرانیهای جدیاجتماعی تبدیل شده است، دراین تحقیق کوشش به عمل آمده است که میزان گرایش به مهاجرت دربین جوانان شهرکابل وعوامل مرتبط به آن با توجه به دید ونگرش افراد این جامعه مورد بررسی قرار گیرد. چارچوب نظری این تحقیق از نظریههای چون جاذبه و دافعه، شبکه مهاجرت ومحرومیت نسبی بصورت تلفیقی ترتیب گردیده است. جامعه آماری تحقیق حاضر شهر کابل و به تعداد ۱۱۵ تن از شهروندان این جامعه به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیده اند. داده های میدانی تحقیق با استفاده از نرم افزار SPSS درسه سطح آمارتوصیفی، آمارتحلیلی و آماراستنباطی مورد تجزیه وتحلیل قرارگرفته است. نتایج بدست آمده حاکی ازآن است که میزان گرایش به مهاجرت در بین جوانان شهر کابل بالا بوده وعوامل اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، محرومیت نسبی و شبکه مهاجرت نقش موثر درگرایش جوانان به مهاجرت دارند و با توجه به نگرش شهروندان جامعه اشتغال زایی، فراهم نمودن امکانات تحقیقی وآموزشی در داخل کشورمیتوانند نقش مهمی درکاهش میزان گرایش به مهاجرت جوانان داشته باشند.
